Kim’in Karavanı — Courtney Barnett

Tavana izler sürülmüş
İsa’yı görüyorum adam bana kaşını çatmış
Deniz kıyısında bir fok ölmüş
Yaşlı adama sordum daha bu hafta onu üç kez kurtarmış
Galiba o da ölmek istiyormuş
Ben de ölmek isterdim
İnsanlar havama petrol doldursalar
Ama doğrusu benim de bunda payım var
Galiba herkesin kendine göre farklı bir bakış açısı var

Günbatımı yolunda yürüyorum, Los Angeles değil Philip adası
Kendime kızarmış patatesle soğuk içecek aldım
Sahilde kumlu bir bank buldum
Yerde bir kağıt duruyor, başımın ağrısına fena vuruyor
Yüksek sesle okuduğumda
Diyor ki “Müthiş mercan kayalıkları pek müthiş değil artık
Akıl almaz bir tecavüz var, fahişe gibi kullandı tarayıcılar”
İçtim batıncaya kadar, battım fark edinceye kadar
Bu manzaraya şükran duyduğumu
Kendimizi ya yenilmez zannederiz ya da görünmez zannederiz
Gerçekçi olunursa ikisinin arasında bir yerdeyiz
Hiçkimse zannedebiliriz kendimizi hepimiz ama başka birinin kimsesidir herkes

Sorma aslında ne kastettiğimi
Ben olsa olsa yansımışım
Senin aslında görmek istediğinden
Öyleyse al benden istediğini

Sorma aslında ne kastettiğimi
Ben olsa olsa yansımışım
Senin aslında görmek istediğinden
Öyleyse al benden istediğini

Sorma aslında ne kastettiğimi
Ben olsa olsa yansımışım
Senin aslında görmek istediğinden
Öyleyse al benden istediğini

Öyleyse al benden istediğini

Tavanda uydular geziyor
İsa’yı görüyorum kadın bana gülüyor
Yani esas demek istediğim…

(Kim’s Caravan)

2 Comments

Filed under çeviri, şarkı

2 responses to “Kim’in Karavanı — Courtney Barnett

  1. Pingback: İletişimin Kalbi — çeviri derlemesi | YERSİZ ŞEYLER

  2. Pingback: “Kendi içimde yokum” — Slavoj Žižek | YERSİZ ŞEYLER