Yankılar — Pink Floyd

Başımın tepesinde albatros havada asılı durur hareketsiz
Ve mercanlı labirent mağaraları dolaşan dalgaların altında derinden
Uzak bir akıntının yankısı
Gelir kumların içinden tarayarak
Ve her şey yeşil ve denizaltıdır

Ve kimse bize ülkeyi göstermez
Ve kimse bilmez nerede ve niçinleri
Ama bir şey kımıldar ve bir şey kalkışır
Ve ışığa doğru başlar tırmanmaya

Sokaktan geçen yabancılar
Tesadüfen iki ayrı bakış buluşur
Ve ben sen olurum ve gördüğüm ben olur
Ve senin elini tutar mıyım
Ve seni ülkede gezdirir miyim
Ve yardım et anlamama elimden geldiğince
Ve kimse bize devam et demez
Ve kimse gözlerimizi düşürmez
Kimse konuşmaz
Ve kimse kalkışmaz
Kimse güneş etrafında uçmaz

Bulutsuz her gün düşersin uyanan gözlerime
Kalkmaya çağırıp beni ayartarak
Ve duvardaki pencereden
Gelir akarak kanatlarla günışığından
Sabahın bir milyon parlak elçisi

Ve kimse bana ninniler söylemez
Ve kimse gözlerimi kapattırmaz
Ben de pencereleri kocaman açıp
Göklerden sana seslenirim

(Echoes)

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

3 Comments

Filed under çeviri, şarkı