İkinci Geliş — William Butler Yeats

Açılan girdapta dönüp dönerken
Duyamaz çevik atmaca sahibini;
Ayrı düşer parçalar; merkez tutulamaz;
Katıksız anarşi başıboş kalır dünyada,
Kanlanmış akıntı salınır, ve her yerde
Boğulur masumiyetin kutlanması;
En iyiler tüm kanılardan yoksun, en kötüler
Tutkulu bir yeğinlikle dolar.

Ortaya çıkacak bir şeyler eminim;
İkinci Geliş vakti gelmiş eminim.
İkinci Geliş! Zorlukla söylenirken bu söz
Spiritus Mundi’den koca bir imaj
Gözümü yakar: çöl kumundan bir döküntü;
Aslan bedenli insan başlı bir şekil,
Güneş kadar boş ve acımasız bir bakış,
Oynatırken yavaşça bacaklarını, sarım sarım
Çekilir öfkeli çöl kuşlarının gölgeleri
Gene karanlık çöker ama artık bilirim ki
Yirmi yüzyıl süren bu deliksiz uyku
Sallanan bir beşikle bozulup kabus olmuştur,
Ve ne kaba yaratıktır bu, sonunda saati gelmiş,
Doğmak için Bethlehem’e doğru eğilen?

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

Cevat Çapan’ın yaptığı çeviriyi de okuyunuz.

1 Comment

Filed under çeviri, şiir

One response to “İkinci Geliş — William Butler Yeats

  1. Pingback: İşte böyle — çeviri derlemesi | YERSİZ ŞEYLER