Hiatus irrationalis — Jacques Lacan

Terin ve özsuyundan akan bu şeyler,
Fırın ya da kanda doğurduğun biçimler;
Senin selin benim rüyam kadar yoğun değil,
Ve bu bitimsiz arzuyla kavga etmezsem eğer,

Senin suyunu aşar, gölge-düşerim çarpmaya
Nereye çektiyse beni şeytanî zihnimin yükü.
Yalnız biri düşer, tepesinde uçtuğu sert zeminin üstüne,
Kara bahtlı, kör ve sağır, hususi anlam tanrısı.

Ama sözlerin hepsi yok oluverir boğazımda,
Fırın ya da kanda doğurduğun şeyler,
Doğa, — öğenin akışı içinde kendimi kaybederim:

İçimde yanarlarken, kışkırtan şeyler seni,
Terin ya da özsuyunda yoğurulan biçimler,
İşte bu alevle ölümsüz aşkın olurum senin.

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

ç.n.: Simon McNamee’nin yaptığı yamultucu çeviriyi beğenmeyerek Žižek and the Slovenian School grubunda kendi çevirimizi yaptık:

Things that run out from your sweat or sap,
Forms, you breed in a forge or in blood,
Your torrent not as dense as my dream;
And if I do not fight this incessant desire,

I cross your water, I shadow-fall to strike
Where attracts me the weight of my demonic mind.
Only one, he falls on the hard ground on which he’s being raised,
From bad-time, blind and deaf, the private god of sense.

Yet, so soon all verbs perish in my throat,
Things you breed from blood or from the forge,
Nature, – I lose myself in the flow of element:

As it smolders in me, is what elevates you,
Forms, moulded in your sweat or sap,
That’s the flame which makes me your immortal lover.

English: Salomon Piotr

Choses, que coule en vous la sueur ou la sève,
Formes, que vous naissiez de la forge ou du sang,
Votre torrent n’est pas plus dense que mon rêve;
Et si je ne vous bats d’un désir incessant,

Je traverse votre eau, je tombre vers la grève
Où m’attire le poids de mon demon pensant.
Seul, il heurte au sol dur sur quoi l’être s’élève,
Aus mal aveugle et sourd, au dieu privé de sens,

Mais, sitôt que tout verbe a péri dans ma gorge,
Choses, que vous naissiez du sang ou de la forge,
Nature,—je me erds au flux d’un élément:

Celui qui couve en moi, le même vous soulève,
Formes, que coulee n vous la sueur ou la sève,
C’est le feu qui me fait votre immortel amant.

(in Allaigre-Duny, 29)

1 Comment

Filed under çeviri, şiir

One response to “Hiatus irrationalis — Jacques Lacan

  1. Pingback: Dualarımız Sizinledir — çeviri derlemesi | YERSİZ ŞEYLER