Karımı seviyorum. Karım ölmüş. — Richard Feynman

Richard Feynman kendi kuşağının en meşhur ve en nüfuzlu fizikçilerinden birisiydi. 1940’larda atom bombasının geliştirilmesinde rol oynadı; 1986’da Rogers Komisyonu’nun anahtar bir mensubu olarak Challenger [Meydan Okuyan] Uzay Mekiği felaketini soruşturdu ve sebebini buldu; 1965’te iki meslektaşıyla birlikte ona “kuantum elektrodinamik konusunda öğesel parçacıklar fiziğine derin neticeler getiren derin çalışmaları” dolayısıyla Nobel Ödülü verildi. Ayrıca çok sevilesi bir karakterdi ve kendi sahasında yaptığı sayısız ilerlemelerin karmaşıklığını ben asla anlayamayacağım.

Haziran 1945’te karısı ve lise sevgilisi Arline vereme yakalandıktan sonra vefat etti. 25 yaşındaydı. 16 ay sonra Ekim 1946’da Richard eski karısına yürek parçalayan bir aşk mektubu yazdı ve mühürlü bir zarfa koydu. Bu zarf 1988’deki ölümünden sonrasına kadar açılmamış halde kaldı.

(Kaynak: The Letters of Note book – Richard Feynman’ın varislerinin müsaadesiyle aktarıldı)

17 Ekim 1946

D’Arline,

Seni çok seviyorum, sevgilim.

Bunu duymanın çok hoşuna gittiğini biliyorum – ama bunu sadece hoşuna gitsin diye yazmıyorum – bunu yazıyorum çünkü içim sıcacık oluyor bunu sana yazınca.

Sana son yazdığımdan beri feci zaman geçmiş – iki yıla yakın ama beni mazur göreceğini biliyorum çünkü sen beni anlıyorsun, inatçı ve gerçekçiyim; ve yazmanın hiçbir anlamı olmadığını zannettim.

Ama artık biliyorum, sevgili karım, ki geciktirdiğim bu işi yapmak doğrudur, geçmişte de çok sefer yapmıştım. Sana seni seviyorum demek istiyorum. Seni sevmek istiyorum. Seni hep seveceğim.

Seni sen öldükten sonra sevmenin ne anlama geldiğini kavramak zihnime güç geliyor – ama ben hala seni ferahlatmak ve sana göz kulak olmak istiyorum – ve senin beni sevmeni ve ilgi göstermeni istiyorum. Seninle tartışacak sorunlarım olsun istiyorum – seninle küçük projeler yapmak istiyorum. Bunu yapabileceğimizi şu ana kadar hiç düşünmedim. Ne yapmalıyız. Beraber elbise dikmeyi öğrenmeye – veya Çince öğrenmeye – ya da bir film projektörü almaya kalkıştık. Şimdi bir şey yapamaz mıyım? Hayır. Sen olmadan yalnızım, sen “kadın-fikri”ydin ve tüm yabani maceralarımızın genel azmettiricisiydin.

Hasta olduğunda endişelendin çünkü bana vermek istediğin ve bana lazım olduğunu düşündüğün bir şeyi veremiyordun. Endişelenmene lüzum yoktu. O zaman da sana dediğim gibi gerçek bir lüzum yoktu çünkü ben seni birçok yoldan çok fazla sevmiştim. Ve şimdi bunun daha bile doğru olduğu apaçık – şimdi sen bana hiçbir şey veremesen de ben seni öyle seviyorum ki başka herhangi birini sevmemin yolunu kapatıyorsun – ama ben senin orada durmanı istiyorum. Ölmüş sen, canlı başka herhangi birinden çok daha iyisin.

Biliyorum ki beni aptal olduğuma inandırır, tamamen mutlu olmamı ister ve benim yolumda durmak istemezsin. Hatta iki yıl sonra bir kız arkadaşım bile olmadığına (sen hariç, sevgilim) şaşırdığına bahse girerim. Ama elinde değil, canım, ne de benim elimde – anlamıyorum bunu, çünkü birçok kızla ve çok hoşlarıyla tanıştım, yalnız kalmak da istemiyorum – ama iki ya da üç buluşma üzerine hepsi küllere döndü. Bana kalan bir tek sen oldun. Sen gerçeksin.

Canım karım, çok seviyorum seni.

Karımı seviyorum. Karım ölmüş.

Rich.

PS Bunu postalamamamı mazur gör – ama yeni adresini bilmiyorum.

~~~

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

ç.n. Önceki çeviriyi yapan Gizem Yılmazer’e teşekkürler.

Amy Marina Denes aracılığıyla. [*]

cytm1ppwmaaqco1

cytm1twwkaemfs6

cytm1qlwyaeatkx

1 Comment

Filed under çeviri

One response to “Karımı seviyorum. Karım ölmüş. — Richard Feynman

  1. Pingback: Kaplan Kaplan — çeviri derlemesi | YERSİZ ŞEYLER