Sanal Ağanın Yüksek Mertebesi: Reziller Ağası ve Dadı Toplum — Işık Barış Fidaner

Sanal Ağa insanların gerçekleri inkar etme güdüsüne yaslanarak kendine iktidar alanı açan kişidir [1]. Temel işlevi çevresinde inkar edilen rezillikleri kendi ego inşasıyla örtmesidir. Sıradan bir Sanal Ağa kendi zümresindekiler için bir savunma mekanizması ve dengeleme unsuru olmanın ötesine geçmez. İnsanların “ayıp örtme” güdülerinin tek bir figür etrafında bir araya getirilmesidir.

Özellikle “kurallara uymak” anlamında kamusallığın [2] mümkün olmadığı çorak topraklarda büyüyüp serpilen Sanal Ağalıklar sapkınlığı mahremlik kılıfına sokarak ona kamusalımsı bir görünüm verirler. Siyasal alanın Sanal Ağalarla kaplandığını siyasi yorumculuğun maç yorumculuğuna dönüşmesinden anlarız.

Sanal Ağa aslında kuraldan anlamaz ve hakem makem tanımaz ama hem kendi zümresindeki zayıf halkaların ayağını kaydırabilmek için hem de diğer Sanal Ağalara çelme takabilmek için araçsal olarak adeta “kurallar” ve onları uygulayan “hakemler” varmış gibi davranmaya devam eder. “Kurallar” konusunda her Sanal Ağanın ayrı ayrı “hakemlere” müracaat etmesi bu görevlilerin gerçek anlamda hakem olmadıklarını kanıtlar.

Sanal Ağalığın daha yüksek mertebesi olan Reziller Ağası ise inkârı kâra çeviren kişidir. Eğer Sanal Ağalardan bir tanesi “alemin kralı” olabilirse artık “kural” ve “hakem”leri tamamen devreden çıkarabilir. Reziller Ağası sıradan bir Sanal Ağanın aksine savunma mekanizması ve dengeleme unsuru olmaktan çıkmıştır: Artık her ayıp daha büyük bir ayıpla örtülür ve Reziller Ağasının zümresinde barınan rezillikler katlanarak artar. Çünkü daha çok rezillik, daha büyük inkâr, daha çok kâr demektir.

Aslında hem Sanal Ağa hem de Reziller Ağası özünde şımarıklıktan meydana gelir. Etkisinin özel alanla sınırlanması gereken şımarık bir ego eğer kamusal güçlerce zaptedilemezse (ki kural tanımayan çorak topraklarda böyle bir kamusallık mümkün olmaz) çevresindeki insanları dadılaştırarak toplumun tamamını rehin alabilir. Sonunda büyüyüp de küçülmüş tek bir şımarık çocuğu zaptedemeyip tepesine çıkaran “dadı toplum” olgusu meydana gelebilir.

Dadı toplumun ideolojik temeli, bir yandan zaptedemediği şımarık çocuğun yaramazlıklarından şikayet ederken öte yandan bu yaramazlıklardan gizlice gurur duyması veya zevk almasıdır. İnkârın kâra dönüştüğü sapkınlık noktası işte budur. Aynı sapkınlığı Sanal Ağa mahremlik kılıfına sokarken Reziller Ağası açıkça sergilemeyi tercih eder. Böylece saklanan ve/ya sergilenen unsur elbette Fallus’tan başkası değildir [3].

Hem bulundukları zümreye hem de bünye ve kapasitelerine bağlı olarak bazı insanlar bu Fallus sergileme davranışını “edepsiz teşhir” sayarken başka insanlar onu bir tür dosdoğru delikanlılık veya “yiğidin malı meydanda” şeklinde yorumlayabilirler. Bu iki yaklaşımı kapsayarak aşan üçüncü bir izahat olarak bu Fallus sergileme davranışının bir tür çağdaş sanat enstalasyonu olduğu ileri sürülebilir. Maurizio Cattelan’ın “Komedi” adını verdiği koli bandıyla duvara yapıştırılmış muz eserinin 120 bin dolar edebilmesinin açıklaması belki de budur. “Indecent exposure” (edepsiz teşhir) ifadesinin teknik kısaltmasının “index” olması da Fallus’un taşıdığı işaret değerini hatırlatır.

-duvara-baglanmis-muz-eserini-yedi--4320458

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner

Notlar:

[1] Bkz Sanal Ağa (özel sayı)

[2] Bkz “Öncül Başka’nın sahiliğinden Öncü Başkan’ın doğruluğuna”

[3] Bkz “Ruhsal iklim değişimi ve fallus”

2 Comments

Filed under şey

2 responses to “Sanal Ağanın Yüksek Mertebesi: Reziller Ağası ve Dadı Toplum — Işık Barış Fidaner

  1. Pingback: Sanal Ağa — özel sayı | YERSİZ ŞEYLER

  2. Pingback: Salbırak — derleme | YERSİZ ŞEYLER