Tag Archives: Aşk insanların afyonudur

Aile ve özel mülkiyet

Önceki yazıda kapitalizmin gelişimiyle ailenin mülkiyetle ilişkisinin bireyler üzerinden dolaylanmak zorunda kaldığını söylemiştik. Bu ilişki, emekçi sınıfı ailelerinde basit meta mübadelesi, burjuva ailelerinde ise sermaye biçiminde kurulur.

Continue reading

2 Comments

Filed under makale

Evlilik ve sevgililik, ailenin kendini yeniden üretim süreci

Evlilik, beraber karı-koca yaşantısı sürdürme, toplumla bu şekilde ilişkilenme, çocuk yapıp büyütmeye dair bir anlaşmadır. Evlilik “aşk” da ister, ama zorunlu tutmaz, sadece çocukları büyütmek bile evliliği “ayakta tutabilir”. Bu anlaşmanın gerekleri yerine gelmediğinde evliliği “kurtarmak”, “yürütmek” için her şey yapılır, olmuyorsa son çare boşanmaktır. Boşanma hakkı, toplumsal biçimiyle “yürümeyen”, yani varsayılan gereklilikleri sağlamayan evlilikleri bitirme hakkıdır.

Continue reading

2 Comments

Filed under makale

Olan ve Olması Gereken üzerine

Olan ile aramızdaki kopmaz bağı gözden yitirmenin en emin yolu, Olan’ın karşısına ondan bağımsız bir Olması Gereken koymaya çalışmaktır. Bu çaba bizim Olan ile bağımızı bir olumsuzlama altında gizler.

Continue reading

2 Comments

Filed under makale

Aşk insanların afyonudur ~ Karl Marx

İnsan aşkı yapar, aşk insanı değil. Aşk aslında, ya henüz kendine ulaşmamış ya da kendini yeniden yitirmiş olan insanın özbilinci ve özgüvenidir. Fakat insan, dünyanın dışında oturan soyut bir varlık değildir. İnsan, insanın dünyasıdır — devlet, toplum. Bu devlet ve bu toplum, dünyanın tersyüz edilmiş bilinci olan aşkı üretir, çünkü bunlar da tersine bir dünyadır.

Continue reading

3 Comments

Filed under çeviri